Κυριακή , 15 Δεκέμβριος 2019

Θεόδωρος Μεχλιτζόγλου: Η Ευρώπη αλλάζει..Εμείς θα μείνουμε αδρανείς;

Στις 26 Μαΐου καλούμαστε να εκλέξουμε αυτούς που θα εκπροσωπήσουν τη Χώρας μας στην επόμενη Ευρωβουλή.

Ίσως για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια η ψήφος μας στις συγκεκριμένες εκλογές αποκτά μεγάλη σημασία. Κύλησε πολύ νερό στο αυλάκι από τις αρχές του προηγούμενου αιώνα, όταν ο παγκοσμιοποιητής Γκούντενχοφ Καλέργη περιέγραφε ουσιαστικά το σχέδιο για τη δημιουργία της Ε.Ε στο βιβλίο του Παν-Ευρώπη το 1923 και από το 1942 όταν ο Ναζί υπουργός οικονομικών του Χίτλερ, Βάλτερ Χουνκ υπέβαλε μία μελέτη η οποία μιλούσε από τότε για μία οικονομική και εμπορική ένωση, ακριβώς με το όνομα ΕΟΚ, δηλαδή αυτό που τελικώς ήταν το όνομα που πήρε η ένωση στη συνθήκη που υπέγραψαν στη Ρώμη τα κράτη που μετείχαν τότε στην ΕΚΑΧ (Ευρωπαϊκή κοινότητα άνθρακα και χάλυβα).

Από τότε λοιπόν η Γερμανία έβαλε τη σφραγίδα της στο νέο που γεννιόταν. Η ηττημένη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, αφού δεν μπόρεσε να επιβληθεί με τα συμβατικά όπλα παρότι αιματοκύλησε την Ευρώπη, είχε ήδη καταστρώσει το νέο σχέδιο επιβολής της, αυτή τη φορά με άλλα όπλα τα οποία όπως βλέπουμε στις μέρες μας αποδείχθηκαν πολύ πιο ισχυρά από τις βόμβες και τα εκτελεστικά αποσπάσματα.

Η Χώρα που έτυχε του μεγαλύτερου «κουρέματος» χρέους μετά το Β’ Παγόσμιο πόλεμο, αφού με τη συνθήκη του Λονδίνου το 1953 θα εξοφλούσε μόλις το 34,7% του συνολικού της χρέους, περίμενε μόλις 15 χρόνια από τότε, ώστε να θέσει σε λειτουργία το νέο σχέδιο επιβολής της στις υπόλοιπες Χώρες της Ευρώπης και ειδικά σε αυτές του Νότου. Και φυσικά ποτέ δεν ξέχασαν οι Γερμανοί ότι η αρχή του τέλους στην προηγούμενη προσπάθειά τους, ήρθε από τη Χώρα μας, όταν ήρθαν αντιμέτωποι με την αθάνατη Ελληνική ψυχή.

Στις μέρες μας είναι πλέον ευδιάκριτο και μόνο κάποιοι αδαείς δεν μπορούν να αντιληφθούν, ότι οι Γερμανοί αυτή τη φορά τα κατάφεραν. Είναι το απόλυτο αφεντικό στην Ευρώπη, έχοντας ως όχημα την Ε.Ε.

Έναν οργανισμό που τον πρώτο και τελευταίο ρόλο έχουν κάποιοι διορισμένοι που συνεδριάζουν π.χ. έξι άτομα για να αποφασίσουν οι τρεις αυτό που θέλει ο ένας, δηλαδή η Γερμανία.

Και το ερώτημα που τίθεται είναι ένα: Μπορεί να αλλάξει αυτή η κατάσταση; Σαφώς και δεν μπορεί κανείς να απαντήσει με απόλυτο τρόπο στο συγκεκριμένο ερώτημα. Σίγουρα οι συνθήκες που διαμορφώνονται ευνοούν προς αυτή την κατεύθυνση. Η επικράτηση Ευρωσκεπτικιστικών κομμάτων σε αρκετές Χώρες όπως στην Ιταλία και την Ουγγαρία μας δίνει την ελπίδα ότι μπορούμε κάποια στιγμή στο κοντινό μέλλον να αλλάξουμε τα δεδομένα. Σύμφωνα με όλα τα στοιχεία τα Ευρωσκεπτικιστά κόμματα θα έχουν ισχυρή εκπροσώπηση στο επόμενο Ευρωκοινοβούλιο. Η Ευρώπη των Εθνών και της Ελευθερίας (ENF), η Ευρώπη της Ελευθερίας και της Άμεσης Δημοκρατίας (EFDD) και οι Ευρωπαίοι Συντηρητικοί και Μεταρρυθμιστές (ECR) – το οποίο είναι το τρίτο σε δύναμη μετά το Ευρωπαϊκό Λαικό κόμμα (EPP) και τους Ευρωπαίους Σοσιαλιστές (S&D) – θα καταλάβουν περίπου 180 έδρες. Αυτό θα είναι κάτι πρωτόγνωρο στα χρονικά της Ε.Ε και ίσως αποτελέσει η επόμενη Ευρωβουλή την απαρχή για τη μεγάλη αλλαγή σε ότι ξέραμε ως τώρα.

Ίσως να δούμε επιτέλους κάποια στιγμή αυτό που έμεινε δυστυχώς απλά ένα σύνθημα, δηλαδή την Ευρώπη των Λαών και της Ευημερίας να παίρνει σάρκα και οστά.

Γι αυτόν ακριβώς τον λόγο η ψήφος μας στις επερχόμενες Ευρωεκλογές είναι υψίστης σημασίας. Αυτή τη μάχη πρέπει και υποχρεούμαστε να τη δώσουμε, διότι ως γνωστόν «χαμένη είναι μόνο η μάχη που δεν δόθηκε ποτέ»

Και φυσικά καμιά αλλαγή δεν θα επέλθει αν επιλέξουμε κόμματα που ουσιαστικά υπηρετούν το συγκεκριμένο καθεστώς της Γερμανοκρατούμενης Ε.Ε Τίποτα δεν θα αλλάξει αν επιλέξουμε υποτακτικούς και υπηρέτες που το μόνο που κάνουν είναι να εκτελούν τις εντολές του Διευθυντηρίου των Βρυξελλών.. Καμιά αλλαγή δεν θα επέλθει αν ψηφίσουμε αυτούς που έφεραν τη Χώρα μας σε αυτή τη δεινή κατάσταση (Ν.Δ, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΖΑ και λοιπούς Ευρωδυτικόδουλους).

Είναι λοιπόν επιτακτική ανάγκη ΚΑΙ στις Ευρωεκλογές να ψηφίσουμε ΕΛΛΗΝΙΚΑ. Να ψηφίσουμε με γνώμονα ΜΟΝΟ το Εθνικό συμφέρον.

Γι αυτό η ψήφος στην «ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΥΣΗ» αποτελεί τη μόνη ΛΥΣΗ και είναι μονόδρομος.

(Πολιτικός Αναλυτής – Υποψήφιος Ευρωβουλευτής  με την «Ελληνική Λύση» του Κυριάκου Βελόπουλου)