Σάββατο , 24 Οκτωβρίου 2020

Καμμένος με τον…Δόγκα

Γράφει ο Νότιος…

Δημοσθένης Δόγκας… επικεφαλής της ελάσσονος μειοψηφίας του δήμου Βάρης, Βούλας, Βουλιαγμένης και πρόσφατα υποψήφιος βουλευτής στο ψηφοδέλτιο του Πάνου Καμμένου για τις επερχόμενες εθνικές εκλογές! Άλλος ένας υποψήφιος στον θλιβερό συρφετό που διεκδικεί την ψήφο του πολίτη.

Ξεχασμένοι, πικραμένοι, παρατρεχάμενοι, ανειδίκευτοι και ανεπάγγελτοι, όλοι στην τελική ευθεία της αναμέτρησης για μια θέση στο άνδρο της εξουσίας!

Είναι, βέβαια, αναφαίρετο δικαίωμα του καθενός να συμμετέχει σε οποιαδήποτε εκλογική αναμέτρηση, τόσο σε τοπικό όσο και σε εθνικό επίπεδο γι’ αυτό ουδέν σχόλιο για τον διακαή πόθο του νεαρού και άπειρου πολιτικού να προσφέρει στα κοινά (?), διεκδικώντας ακόμη μια θέση, αυτή στο ελληνικό  κουνοβουλίου.

Ας έχει όμως κατά νου ο κ.Δόγκας πως η πολιτική δεν είναι κοινωνικό παντοπώλειο, συσσίτια και αγαθοεργίες μόνο… Το κοινοβούλιο δεν είναι κατασκήνωση. Δε χωρούν προσκοπικές τακτικές αναρρίχησης στο υψόμετρο της κεντρικής πολιτικής σκηνής του τόπου.

Δ.Δόγκας με τον Πρόεδρο του ΔΣ κ. Χ.Λυγερό και τον Γενικό Έφορο κ. Θ. Κ

Σ’ αυτό το σημείο μου έρχεται στο μυαλό το άρθρο ενός ψυχιάτρου, το πλέον κατάλληλο για να περιγράψει τα όρια της προσωπικής ματαιοδοξίας.

“Η επιδίωξη για αναγνώριση, προκαλεί στην ψυχική ζωή του ανθρώπου μια αυξημένη και συνεχής ένταση.

Η ένταση αυτή  επενεργεί, τις περισσότερες φορές ,σχεδόν αρνητικά αφού ο καθένας νιώθει πως ο σκοπός της δύναμης και της υπεροχής που αποβλέπει πρέπει να… εκπληρωθεί.

Έτσι λοιπόν, η ζωή του γίνεται αναμονή ενός μεγάλου θριάμβου.

Ένας τέτοιος άνθρωπος γίνεται υποκειμενικός, γιατί χάνει τη συνάφεια με τη ζωή, γιατί πάντα ασχολείται με το ζήτημα τι είδους εντύπωση προξενεί και τι σκέπτονται οι άλλοι γι’ αυτόν.

Η ελευθερία δράσης του παρεμποδίζεται εξαιρετικά και εμφανίζει ένα χαρακτηριστικό γνώρισμα, τη ματαιοδοξία.

Μπορεί να ισχυριστεί κανείς ότι η ματαιοδοξία, έστω και μόνο σε ίχνη, υπάρχει σε κάθε άνθρωπο. Η ματαιοδοξία είναι πολλές φορές καλά κρυμμένη και λαμβένει διάφορες μορφές.

Ένας άνθρωπος μπορεί να είναι τόσο ματαιόδοξος, ώστε ή η εκτίμηση των άλλων δεν τον ενδιαφέρει καθόλου ή την επιδιώκει με βουλιμία και προσπαθεί να τη στρέψει προς όφελός του.

Εάν η ματαιοδοξία υπερβεί έναν ορισμένο βαθμό, γίνεται εξαιρετικά επικίνδυνη. Εκτός του ότι εξαναγκάζει τον άνθρωπο να κάνει διάφορες ανώφελες εργασίες και δαπάνες, οι οποίες αφορούν περισσότερο την εμφάνιση παρά την ύπαρξη, και τον οδηγεί να λαμβάνει υπερβολικά υπ’ όψη την κρίση των άλλων για το άτομό του, τον οδηγεί επίσης σε μια κατάσταση που χάνει εύκολα την επαφή με την πραγματικότητα. Προχωρεί χωρίς κατανόηση των ανθρώπινων σχέσεων, χωρίς συνάφεια με τη ζωή.

Η ματαιοδοξία είναι σε θέση, περισσότερο από κάθε άλλο ελάττωμα, να εμποδίσει κάθε ελεύθερη εξέλιξη του ανθρώπου.

Συχνά οι άνθρωποι αντί για τη λέξη ματαιοδοξία ή αλαζονεία, χρησιμοποιούν τη λέξη φιλοδοξία που ηχεί πιο ευχάριστα. Υπάρχει ένα πλήθος ανθρώπων οι όποιοι ομολογούν με υπερηφάνεια πόσο φιλόδοξοι είναι. Μερικές φορές χρησιμοποιούν επίσης και την έννοια «φιλοπονία». Κατά κανόνα όμως όλες αυτές οι εκφράσεις καλύπτουν μόνο μια εξαιρετικά αναπτυγμένη ματαιοδοξία.

Συχνά προβάλλεται η αντίρρηση ότι δε θα μπορούσαν χωρίς τη ματαιοδοξία-φιλοδοξία να πραγματοποιηθούν τα μεγάλα επιτεύγματα τής ανθρωπότητας. Ωστόσο αυτό είναι μια λανθασμένη άποψη. Δεν είναι πραγματοποιήσιμο ένα μεγαλοφυές επίτευγμα χωρίς την συνεργασία πολλών ατόμων.

Η ματαιοδοξία τελικά αποτελεί εμπόδιο”.